Uit
DE KERK IS EEN VELDHOSPITAAL
door Henk Jan Kamsteeg, medewerker van CV Koers in een bijdrage over de reformatorische International Christian Fellowship (ICF), waar ds. Theo Visser voorganger is :

"... De muziekmix is bijzonder te noemen. De doffe dreunen van de housemuziek van de ene buurman vermengen zich met de Arabische pop van de andere. De om de paar minuten voorbij denderende metro zorgt vervolgens voor een eigenzinnig ritme. Midden in deze kakofonie zit Theo Visser (31) op zijn bank in de huiskamer. Hij lijkt het lawaai niet te horen. Alles went blijkbaar.
''Nederlanders vinden het moeilijk offers te brengen,'' constateert Visser. ''Terwijl dit juist inherent is aan het brengen van het Evangelie. Ik vind het daarom een basisvoorwaarde om tussen de mensen te wonen aan wie je Gods Woord wilt vertellen. Vergelijk dit eens met de incarnatie van Jezus. Hij maakte deel uit van de mensen die Hij redde. Zonder die identificatie ben je niet geloofwaardig.''
De toon voor het gesprek is gezet. Visser, opgegroeid binnen de Gereformeerde Gemeente, neemt in het uiteenzetten van zijn visie op de kerk geen blad voor de mond. ''De boodschap van de Reformatie heb ik met hart en ziel lief. Aan de reformatorische cultuur heb ik echter een bloedhekel. Het hele denken erachter, haar functioneren, haar staan in de wereld, haar betrokkenheid, vind ik funest en desastreus.'' Visser doet er nog eens schepje bovenop: ''De kerk is ziek. Doodziek. De kerk staat tussen God en de zoekende mens in. Als je niet betrokken bent met deze wereld, heb je wat mij betreft je doel uit het zicht verloren. Wat is de zin van kerk-zijn wanneer je niet echt om de wereld geeft?! ..."